🚀 go-pugleaf

MELISANDE 13
Bijgeloof

Clarke + Gilson � Dupuis
48 p./� 4,50 (SC)

Het gebeurt maar zelden dat we een bespreking kunnen aanbieden van een 
gagstrip. Want wat kan je daar nou eigenlijk voor zinnigs over kwijt? Je 
vindt een gag een geslaagde grap of niet. Simpel toch? Waarom richten we 
dan onze spotlichten op inmiddels al het dertiende deel van Melisande... 
Wij hebben daar goeie redenen voor.

Het ongeluksgetal 13 bood stof tot een rode draad rond bijgeloof en 
ongeluk. Gelukkig lijkt het nergens geforceerd of vergezocht om toch 
maar die grappenstroom te handhaven zoals wel eens het geval was in 
albums van bijvoorbeeld De Familie Doorzon (dat trouwens geen dertiende 
deel kent!) door Gerrit de Jager. Het rosse heksje Melisande moet 
daarnaast immers nog steeds het hoofd bieden aan een gestadig opgebouwd 
universum van vaste nevenpersonages. Als hulpje op een kasteel met 
lugubere inwoners, als begaafde studente op een Harry Potter-achtige 
toverschool en als prooi van een meute gedwee� dorpsbewoners onder 
leiding van een fanatieke pastoor komt ze vaker dan haar lief is in 
contact met de � in dit geval middeleeuwse � medemens. Haar grootste 
bron van ergernis vormt echter haar nichtje, de lieftallige fee Melusine 
(de Franse naam van Melisande die bij de zuiderburen M�lusine heet, jawel).

Clarkes tekeningen ogen zoals steeds prettig. Melisande weet hij sexy 
neer te zetten zonder dat het plat of te frivool wordt. Melisande heeft 
nu ook niet meteen een wepsentaille, er zit vlees aan de meid. En Gilson 
houdt de automatische piloot van de vliegende bezem in toom. Tussen de 
bibliotheken vol gagreeksen van Dupuis is Melisande zonder twijfel de 
aangenaamste aanrader van het moment.

-- 
"Als je een auto tekent, moet je je baseren op bestaande vormen, maar 
met fantasy zijn er geen restricties. Je moet gewoon je fantasie de 
vrije loop laten."

Wijlen Don Lawrence, tekenaar van o.a. Storm en Trigi�