🚀 go-pugleaf

Jan Bucquoi wint proces voor raad van state.

-De beroemde Vlaming, geflankeerd door zijn producent Francis De
Smet, 
 hoorde door de Raad Van State zijn eisen gegrond verklaard.
 In De Morgen stond hierover een duidelijke verslaggeving die we
graag citeren :

"
Op 20 februari 1995 dient
Jan Bucquoy bij de Vlaamse Gemeenschap een aanvraag in voor een
productiepremie voor Camping Cosmos, het tweede deel van zijn la Vie
Sexuelle des Belges-serie. Na twee voorlopig positieve adviezen volgt
op 27 juni 1995 ten slotte het definitieve advies 95/89 waarin de
Vlaamse Audiovisuele Selectiecommissie voorstelt om aan Camping Cosmos
een productie premie van 6,5 miljoen toe te kennen. Het dossier krijgt
vervolgens een gunstig advies van de inspecteur van Financi�n, het
akkoord van de minister van Cultuur en het begrotingsakkoord van de
minister van Financi�n. Maar uiteindelijk beslist de Vlaamse regering
op 21 december 1995 het ontwerpbesluit toch niet goed te keuren.
Jan Bucquoy dient op 2 februari 1996 een verzoekschrift in bij de Raad
van State, afdeling administratie, en die beslist in haar arrest
61.657 van 11 september 1996, het negatieve besluit van de Vlaamse
regering te vernietigen. Dat gebeurde wegens de 'manifeste schending'
van de wet van 29 juli 1991 ~betreffende de uitdrukkelijke motivering
van de bestuurshandelingen~. Met andere woorden, de Vlaamse regering
had bij haar besluit om Camping Cosmos geen productiepremie toe te
kennen, nagela-
ten voor de nodige juridische en of feitelijke argumenten te zorgen.
Volgens de auditeur van de Raad van State was een motivatie des te
meer noodzakelijk ~wanneer bij de beslissing een verplicht advies
gewoon wordt genegeerd en daardoor tot dode letter wordt gemaakt~.
Na die vernietiging kon de Vlaamse regering dus twee kanten op: ofwel
een positief besluit nemen waarin het advies van de Selectiecommissie
vooralsnog gevolgd werd: ofwel opnieuw een dit keer w�l gemotiveerd
negatief besluit nemen. Dat laatste gebeurde op 26 november 1996 met
een nieuw voorstel tot weigering van een productiepremie.
Dat nieuwe besluit van de Vlaamse regering was dus w�l gemotiveerd,
maar Bucquoy was het duidelijk niet eens met de gebruikte argumenten,
want op 30 december '96 diende hij weer een verzoekschrift in bij de
Raad van State. Dat hoge rechtscollege heeft nu, in zijn arrest 69.924
van 2 december, besloten de filmmaker opnieuw gelijk te geven. Dat
gebeurde na onderzoek van de motieven van de Vlaamse regering, die
duidelijk te licht werden bevonden.
Enerzijds speelde Vlaamse regering het wel zeer formeel door aan te
voeren dat de allereerste aanvraag  voor  een productiepremie(in
februari 95') uitging van Transatlamtic Films (voorgesteld als een
'afdeling' van het Slipmuseum) en dat Transatlantic op dat moment nog
geen rechtspersoonlijkheid had. Kortom, de aanvraag zou niet conform
de voorschriften van het Vlaamse Audiovisueel Beleid gebeurd zijn. De
Raad van State vindt echter dat dit argument overtuigingskracht mist,
omdat de Vlaamse regering zich de hele administratieve procedure lang
nooit vragen heeft gesteld over de rechtspersoonlijkheid van de
aanvragen in zoverre zelfs dat er in het eerste weigeringsbesluit (van
21 decembe '95) zelf sprake is van de cvba Transatlantic Films.
Anderzijds hanteerde de Vlaamse regering ook enkele inhoudelijke
argumenten ('scenario nog niet op punt, 'dialogen zitten niet echt
goed', collage van - overigens niet altijd even geslaagde - sc�nes',
enzomeer), die eerder door de Vlaamse Audiovisuele Select- iecommissie
werden gebruikt. Maar de Raad van State merkt op dat deze argumenten
afkomstig zijn uit een voorlopig advies en dat de Vlaamse regering
vergeet mee te delen dat er naderhand een opnieuw bewerkt scenario
werd ingediend en dat het advies in kwestie, zij het dan voorlopig,
toch al positief was.
Verder beroept de Vlaamse regering zich ook op een zin uit het
definitieve advies van de Selectiecommissie: 'Sommigen betreuren
evenwel dat de schroomt die de eerste film kenmerkte,in dit tweede
deel is weggevallen.' De Vlaamse regering sluit zich bij de
'minderheidsopvatting'
aan en besluit dat 'de  voorgelegde gegevens geen enkele waarborg
bieden voor een waardevol eindresultaat'.
Maar ook dat argument wordt nu van tafel geveegd. Uiteraard aanvaardt
de Raad van State dat de Vlaamse regering niet gebonden is door het
advies van de Vlaamse Audiovisuele Selectiecommissie, maar tegelijk
wordt aangestipt dat 'de beslissende overheid bijzonder stringente
redenen moet hebben om heen te stappen over een door die commissie
gedane selectie'. En die stringente redenen kunnen volgens de Raad
bezwaarlijk ontwaard worden in het terugvallen op teen
minderheidsopvatting die niet eens met zoveel woorden de aanvraag
ongunstig adviseert, maar alleen op 'een gebrek aan schroom wijst'.
Ten slotte vindt de Raad van State dat de bewering als zouden de
inhoud en de samenhang van het project gebrekkig zijn 'niet concreet
gestoffeerd werd'. Zoiets aanvaarden zou, aldus nog het arrest,
betekenen dat 'zo over welk gunstig advies van de commissie ook kan
worden heengestapt'.
In een laatste overweging geeft de Raad van State ook nog mee dat er
door het weigeren van de productiepremie aan Camping Cosmos ' een
moeilijk te herstellen en ernstig nadeel' is ontstaan. Maar dat nadeel
zou door de schorsing van het (weigerings)besluit van 26 november '96
vooralssnog opgevangen kunnen worden. Die schorsing is nu, een feit.
De bal
ligt nu in het kamp van de Vlaamse regering."

Uit: 'De Morgen', 24 december, ondertekend Jan T.