🚀 go-pugleaf

Gegroet,

In be.science [EdGe] <Alternate@freegates.be> wrote:
> Btw: zo vinden wij bijna nooit een afgestudeerd informaticus die
> voldoet.  Als je geluk hebt kunnen ze een RS-232 kabel inpluggen
> (weten ze dat een 25-naar 9-polige converter bestaat).  Maar je vind
> bijna nooit iemand die weet wat er op de draden gebeurt of hoe ze
> fouten moeten vinden, laat staan oplossen.  Daar zie je opnieuw dat
> het gebrek aan hardware-feeling die mensen de das omdoet. ...
Dat lijkt me eigenlijk wel 'normaal'.
Bv. een graduaat informatica is -in de eerste plaats-
"programmeur/analyst". De opleiding heet dan ook niet zonder reden
BEDRIJFS-ECONOMISCHE informatica.

Voor dit soort zaken heb je inderdaad beter electronici.


> ...  Twee jaar geleden heeft op onze firma een gast (niet 1 van
> die 2 kerels) zich aangemeld voor sollicitatie.  Die man had 2 jaar
> lesgeven op z'n CV staan (was ook burgerlijk ingenieur).  Ik dus al
> hopen dat die kerel mij (a) ging helpen en (b) zelfs nog wat dingen
> zou aanleren.  Na 10 dagen heb ik gewoon opgegeven die kerel wat
> proberen bij te brengen. ...
Daar kan in me heel goed inbeelden; maar -terug- lijkt me dat 'normaal'.
Een burgelijk ingenieur is -in de eerste plaats- een theoreticus; en die
moet zich (m.i.) in de eerste plaats bezig houden met de algemeen
theoretische kant van de zaak.

Laat hun maar het werk doen van 'hoe je de zaak ziet binnen zoveel
maanden tijd'.

Nu; als het gaat over de praktische implementatie; dan moeten (of
mogen) ze zich niet meer mee bemoeien.
Het grootste probleem is vooral hun duidelijk maken dat theorie en
praktijk niet altijd hetzelfde zijn.
- Het is niet omdat de handleiding zegt dat iets kan; dat het
inderdaad ook kan;
- en soms kan men dingen doen werken die eigenlijk niet kunnen (of
toch niet in de handleiding staan); maar die men -door een beetje te
proberen en door kennis van andere gelijkaardige producten- wel kan
'in gang' krijgen.

(Nu, neem hen eens mee naar een labo en enkele weekjes praktische
ervaring in een labo helpt hen meestal wel van deze illusie af).


Maar; eigenlijk moet je inzien dat elk systeem bestaat uit twee
onderdelen: een deel 'praktijk' en een deel 'theorie'; en dat mensen met
een theoretische opleiding met je niet in een praktische functie steken;
en omgekeerd.
Zoals iemand anders reeds stelde in deze thread:
Een informaticus die zich bezig houdt met de theorie achter allerlei
compressie-algoritmes moet niet weten hoe hij of zij winzip moet
gebruiken. Hun 'ding' zit in een heel klein stukje code in een low-level
library; en het is DAAR dat hun taak ligt. 

Wat WEL interessant is; is een technisch 'middenkader' dat zich tussen
beide groepen bevindt. Die -aan de ene kant- ongeveer een notie heeft
van de theorie (zonder daarvoor alle details te kennen); en -aan de
andere zijde- ook genoeg in de praktijk staat om praktische bezwaren
over de implementatie in-te-schatten.
E�n van de plaatsen waar dit (m.i.) zeker van toepassing is; is als het
over software gaat met een belangrijke 'user-interface'. Ik heb gemerkt
dat veel informatici (en vooral de echte 'core-programmeurs') het nogal
moeilijk hebben om zich in de plaats te stellen van een gewone 'domme
gebruiker'.
Dit is nochtands heel belangrijk voor programma's die een heel veel
interactie hebben met de gebruiker.


Cheerio! Kr. Bonne.