🚀 go-pugleaf

Hagemeyer is de gebeten hond. Het aandeel behoort tot de grootste verliezers
na het uitbreken van de Azie-crisis. De beurskoers is vergeleken met een
jaar geleden bijna gehalveerd. En dat terwijl bestuursvoorzitter Andrew Land
volhoudt keurig de beloofde winstgroei te halen.
Fundemantele redenen voor de afwaardering ontbreken. Analisten wijzen vooral
het Verre Oosten aan als boosdoener. Maar velen geven toe dat dit een
zwaktebod is, omdat Hagemeyer vrij ongevoelig is voor deze crisis. Het
concern gaat er pas hinder van ondervinden als de ellende zich versterkt en
overslaat naar nog meer landen. Dat maakt Hagemeyer geen uitzondering in het
rijtje multinationals met belangen in Azie.
Ter illustratie: Hagemeyer haalt 23% van de omzet (dit jaar ruim hfl. 15
mrd) in de regio Azie-Pacific. Meer dan de helft hiervan komt uit stabiele
landen als Australie en Nieuw-Zeeland. Slechts 1,7% van de omzet komt uit
landen die het hardst zijn getroffen; Indonesie, de Filipijnen, Thailand en
Zuid-Korea. Japan bijvoorbeeld neemt nog geen 2% van de verkopen voor zijn
rekening.
Bovendien worden de negatieve gevolgen voor Hagemeyer gedempt omdat het
concern kan profiteren van goedkope inkopen uit de regio. Vooral dochter
Pollyconcept, een handelsbedrijf in relatie-artikelen, koopt veel in in
China. Daarnaast verhandelt Hagemeyer audio- en videoapparatuur voor
Aziatische fabrikanten.
Het wordt dus zoeken naar redenen waarom het aandeel uit de gratie is.
Wellicht dat de herplaatsing van het 40%-pakket van voormalig moeder First
Pacific meespeelt. Vijf maanden na deze operatie noteert het aandeel hfl. 15
onder de herplaatsingskoers van hfl. 89. Beleggers hadden zich iets anders
voorgesteld toen zij inschreven, gelet op de reputatie van het fonds, dat
een jaar geleden nog als beurslievelingetje te boek stond. En volgens Land
is het normaal dat deze aandelen een half jaar door de markt zweven voor ze
hun bestemming hebben gevonden. Het zou kunnen dat professionele partijen
hun positie hebben afgebouwd.
Voor Hagemeyer is de koersontwikkeling funest. De groeistrategie van het
concern is gebaseerd op twee peilers: autonoom sneller groeien dan de markt
en goedlopende bedrijven overnemen die onmiddellijk bijdragen aan de winst
per aandeel. Zulke aankopen betaalt Hagemeyer bij voorkeur in eigen
aandelen. Daarvoor is een hoge beurskoers essentieel. Hoe hoger de koers,
des te minder nieuwe aandelen hoeven worden uitgegeven. Door het aantal
nieuwe stukken binnen de perken te houden, blijft de zogenoemde verwatering
beperkt.
Hagemeyer heeft dit kunstje jarenlang kunnen flikken, omdat de beurskoers
het uitstekend deed. Op dit moment zal het Naardense concern minder happig
zijn om grote overnames te doen en die met aandelen te financieren. De
laatste grote overnames, Asea Skandia en Tech Pacific, dateren van een jaar
geleden. Overigens draait de eerste erg goed en de laatste volgens
verwachting.
Nu de koers zo laag is, kan Hagemeyers groeistrategie in het gedrang komen.
Willicht dat beleggers bang zijn voor dit scenario, en daarom uit het fonds
zijn gestapt. Het gevaar is dat het aandeel Hagemeyer hierdoor in een
neerwaartse spiraal raakt: de koers daalt, beleggers verliezen het
vertrouwen, overnames met aandelen worden moeilijker, de winstgroei stokt,
de koers daalt verder etc.
Hagemeyer zal alles in het werk stellen om ervoor te zorgen dat de koers
zich herstelt. De cijfers over het eerste halfjaar, die over twee weken
worden gepubliceerd, moeten het verhaal onderstrepen dat Hagemeyer
nauwelijks wordt geraakt door de Azie-crisis.

� 1997 Het Financieele Dagblad

Doei Irma