🚀 go-pugleaf

On Sat, 03 Jan 1998, Michel Castelein wrote:

 > Een voorbeeld waarbij taktiek 1 en taktiek 2 gecombineerd werden:
 > Ik was een van de eersten om bij de ASLK een kredietkaart te nemen.
 > In 1986 kostte een gewone kredietkaart 1.700 fr.
 > Een tijdje nadien werd die kaart omgevormd tot een luxe (gouden)
 > model "want ik was een goede klant" (sic).
 > Waar men toen niet te veel de aandacht op trok was dat ik die gewone
 > kaart had kunnen behouden voor de VERMINDERDE prijs van (indien ik mij
 > niet vergis:) 850 fr i.p.v. 1.700 fr.
 > Maar ja: de ijdelheid van een GOUDEN kaart op zak te hebben, nietwaar.
 > Wat mij echter deed beslissen verder 1.700 fr te betalen was dat de
 > luxe kredietkaart gekoppeld werd aan een (m.i. goede) bijstandsverze-
 > kering.
 > Indertijd schreef ik zelfs een brief naar TEST-AANKOOP om hun aandacht
 > te trekken op die goedkope en interessante formule: een gewone kre-
 > dietkaart + een afzonderlijke, gelijkwaardige bijstandsverzekering
 > kostte immers meer.
 > Enkele jaren nadien kostte de gouden kaart met bijstandsverzekering
 > al 2.500 fr.
 > Ongevraagd klom in 1996 de jaarlijkse bijdrage van 2.500 fr tot
 > 3.750 fr, want voortaan dekte de verzekering ook sleep- en depannage-
 > kosten.

Wablief? BF3750 per jaar voor een creditkaart? Ze mag dan wel een
gouden kleurtje hebben, ik ben blij dat ik nooit in die val getrapt
ben. En dan zijn er mensen (nee, g��n bankbedienden) die beweren dat
je de kostprijs voor zo'n kaart snel terugverdiend...

Wat de rest van je betoog betreft: bij het Gemeentekrediet is het al
geen haar beter. En, naar ik gehoord heb, laat de service bij die
"alles gratis" bankinstellingen nogal wat te wensen over...


Vriendelijke groeten vanwege

Pros