🚀 go-pugleaf

De georchestreerde hetze tegen Johan DEMOL
----------------------------------------------------------------------------
--
December 1997. De zogenaamde democratische krachten van Schaarbeek hebben
samen met hun politieke vriendjes een ware hetze tegen Hoofdcommissaris
Johan DEMOL ontketend en de heksenjacht op bepaalde van zijn medewerkers is
nu open verklaard. Het 'Berufsverbot ' is niet ver meer af als Vande Lanotte
het hoofd niet koel houdt.
Vreemd toch. Men neemt deze politiemensen hun zogenaamde extreem-rechtse
sympathie�n kwalijk, want meer kan men hen niet ten laste leggen. Maar
misschien stoort hun juiste en dus harde aanpak van de criminaliteit (die in
Schaarbeek effici�nt is gebleken) wel bepaalde politici...
Back to history:
In 1968 werd een zekere Alain CANNEEL aan de ULB opgepakt door de
Rijkswacht.
Had hij enkel 'mort aux vaches' geroepen, met stenen gegooid of nog wat
anders gedaan ? De weinigen die het echt kunnen weten, zwijgen. En maar goed
ook. Het gebeurde bijna 30 jaar geleden. Feit is dat de man, die toen om
zijn extreem-linkse sympathi�n bekend stond (zijn democratisch recht
overigens), 14 DAGEN IN VOORHECHTENIS heeft doorgebracht.  Hij werd  echter
NOOIT  veroordeeld. En dus kon Alain CANNEEL probleemloos solliciteren voor
een betrekking van Rijksambtenaar, wat hij ook deed. Met succes overigens,
want hij bracht het tot Administrateur-generaal van het Hoog Comit� van
Toezicht, met de steun van zijn toenmalige PS-vriend Merry HERMANUS . Zonder
bijzondere qualificaties (hij is economist van vorming) kreeg hij de leiding
van 's Lands meest gespecialiseerde anti-corruptiedienst.  In die functie is
hij officier van gerechtelijke politie, hulpofficier van de Procureur des
Konings en van de Krijgsauditeur... Hij is nu een discreet socialist
geworden die openlijk erkent dat de stropers de beste boswachters worden.
Alain CANNEEL is ook een minzaam en 'honorable man', maar is Johan DEMOL dat
niet evenzeer ? De eerste is 'un grand commis de l'Etat'; de tweede 'een
goede flik',zegt men. Maar men zegt zoveel. Waar ligt dan het verschil ?
De Romeinen kenden reeds lang het antwoord: "Quod licet Iovi non licet
bovi". Zeer vrij vertaald: geen rood, geen brood. Al de rest is literatuur.
F.W. ELBERS