🚀 go-pugleaf

Op de Antwerpse gemeenteraadszitting van dinsdag 25 november hield
gemeenteraadslid Nadine Peeters (BSV-Forum) een pleidooi om bij Opel
Belgium (waar 2.000 banen op de tocht staan) de 35 uren zonder
loonverlies in te voeren. Hieronder vind u de tekst van haar
interpellatie. Opvallend tijdens deze interpellatie was de manifeste
desinteresse van het zogenaamde 'kruim van de politieke klasse': de
cumulerende gemeenteraadsleden (Van Peel, Beysen, Dewinter,
Bartholomeeussen) verlieten allemaal de zitting. Niet ��n vond het lot
van de Opel-arbeiders belangrijk genoeg om er het woord voor te
nemen... Steun kreeg Peeters wel van arbeiders en vakbondmilitanten
van het bedrijf... onder het waakzame oog van de PR-manager.

In haar antwoord legde burgemeester Leona Deti�ge (SP) er de nadruk op
dat zij 'hoe dan ook niet in de plaats van de vakbonden wil treden',
zelfs verbale steun zat er niet in, noch voor de arbeiders van Opel
Belgium, noch voor de arbeidsduurverkorting als middel om de
tewerkstelling te behouden.

De sluiting van de Renault-fabriek te Vilvoorde heeft ons allemaal
geleerd dat er een groot probleem bestaat in de sector van de Europese
automobielproductie. Tot voor kort moesten we ons als gemeenteraad
niet al te zeer met dat probleem bezighouden. Dat dreigt binnekort
echter te veranderen...

Opel Belgium - het voormalige General Motors Antwerpen - de grootste
priv�-werkgever in de Antwerpse industrie heeft onlangs namelijk
aangekondigd zo'n 2.000 banen te zullen schrappen. Het is wel zo dat
de bedrijfsleiding aankondigde te zullen streven naar het vermijden
van zogenaamde 'naakte ontslagen' onder het vaste personeel.
Niettemin, honderden tijdelijke arbeidskrachten zullen op straat komen
te staan en, wat erger is, het totale aantal van 2.000 arbeidsplaatsen
zal sowieso volstrekt verloren zijn voor de lokale arbeidsmarkt, die
toch al zwaar geteisterd wordt!

Ik weet dat we het pas volgende maand uitgebreid zullen hebben over de
begroting 1998 en, daaraan gekoppeld, over het investeringsplan van
het College. Het nakende verlies van 2.000 arbeidsplaatsen dwingt mij
echter om er ook vandaag reeds iets over te zeggen (zonder uiteraard
nu al te willen ingaan op alle details).

In de themacommissie van 13 november over het investeringsplan deelde
schepen Schiltz (begroting) ons mee dat 1 miljard investeringen tussen
de 300 en de 600 jobs kon voortbrengen. Aangezien het College in 1998
zinnens is 5,4 miljard te investeren, betekent dat dus tussen de 1.600
en de 3.250 jobs. Zelfs als we uitgaan van een maximaal rendement op
het gebied van jobcreatie � rato van 3.250 jobs; dan nog betekent het
voornemen van de Opel-directie dat er daarvan slechts 1.250 zullen
overblijven!

Met andere woorden, z�lfs als het voorgestelde investeringsplan de
�nige, of toch minstens de best mogelijke aanpak zou zijn voor het
opkrikken van lokale werkgelegenheid (wat ik trouwens sterk durf te
betwijfelen, maar goed...); zelfs dan zal het rendement inzake
tewerkstelling eerder virtueel van aard blijken te zijn.

VW-cao levert inspiratie

Maar terug naar Opel Belgium zelf. Ik weet natuurlijk ook wel dat de
problemen van de automobielsector niet louter in Antwerpen kunnen
opgelost worden. De sector kampt nu eenmaal in gans Europa met
overcapaciteit. Een hardnekkig gerucht wil trouwens dat er in Belgi�
(zelfs na het verdwijnen van Renault-Vilvoorde) nog steeds minstens
��n fabriek 'teveel' is... Er dient dus ofwel minder geproduceerd te
worden, ofwel dient de productiecapaciteit rationeler benut te worden.

Ik had onlangs de gelegenheid om een uiteenzetting te kunnen bijwonen
over de nieuwe bedrijfs-CAO voor de Volkswagenfabriek te Vorst. De
problemen van deze fabriek zijn te vergelijken met die van Opel. Toch
heeft men bij VW niet gekozen voor het schrappen van arbeidsplaatsen.
Integendeel. VW-Vorst is momenteel bezig met de aanwerving van 650
nieuwe arbeidskrachten! Patroon en vakbonden kozen er immers voor om
de bedrijfscapaciteit rationeler te benutten. Ik ga u hier niet
vervelen met de bijzondere, technische details van deze bedrijfs-CAO.
Laat het voldoende zijn erop te wijzen dat bij VW de werktijd verkort
werd tot 35 uren per week, zonder loonverlies, met compenserende
aanwervingen, in ruil voor o.a. extra zaterdagwerk op vrijwillige
basis. Zoals gezegd stond dit niet alleen toe om de bestaande
werkgelegenheid te behouden, maar eveneens om 650 extra aanwervingen
te doen...

Pens�e unique doorbreken

Het is momenteel in de mode om te zeggen dat de politiek niet veel kan
doen aan de werkgelegenheid. 'De politiek moet het kader scheppen, de
priv�-sector moet het invullen en zelf zorgen voor tewerkstelling.' Zo
luidt het unisono over de partijgrenzen heen. U weet dat ik het oneens
ben met deze pens�e unique, omdat ik een andere mening heb over de rol
van de overheid in het algemeen en van de politiek in het bijzonder.
Anderzijds denk ik dat de mensen geen politici verkiezen om dan te
moeten horen hoe weinig die toch wel kunnen doen. Tenslotte meen ik
dat het drama van de massawerkloosheid zo wraakroepend is dat het
schr��uwt om aandacht en maatregelen, ook (en misschien vooral) van de
verkozenen des volks.

Ik zou daarom een aantal vragen willen stellen:

Ten eerste zou ik alle fracties van de gemeenteraad, maar ook het
College in z'n geheel, willen vragen om openlijk en publiekelijk
tussenbeide te komen in dit dramatisch dossier. Het is moreel �n
maatschappelijk onaanvaardbaar dat de zware inspanningen van de
overheid omzeggens teniet gedaan dreigen te worden door een eenzijdige
beslissing van ��n enkele private onderneming.

Ten tweede zou ik aan u, mevrouw de voorzitter, willen vragen om als
burgemeester actief tussen te komen in de aan gang zijnde
onderhandelingen. Ik vraag dat niet zomaar. De vakbondsstructuren bij
Opel Belgium hebben de reputatie bijzonder 'discreet' te werk te gaan.
Zodanig discreet dat de gewone werknemers zo goed als niet betrokken
worden, of althans sterk dat gevoel hebben. Het feit dat de arbeiders
in referenda reeds tweemaal een voorstel tot invoering van
zaterdagwerk met z��r ruime meerderheden afwezen, terwijl de vakbonden
hun medwerking verleenden aan de invoering ervan, is daar uiteraard
niet vreemd aan. De mensen op de werkvloer bij Opel hebben dan ook
sterk het gevoel dat alles boven hun hoofden bedisseld wordt. In
eerste instantie zorgt dat dan ook voor een zekere moedeloosheid. Maar
laten we ons niet vergissen: onder die moedeloosheid borrelt een
onpeilbare frustratie, die wel eens zou kunnen uitbarsten in woede.
Daarom vraag ik u uitdrukkelijk om het voorstel van een drastische
arbeidsduurverkorting naar het voorbeeld van Volkswagen aan te kaarten
bij de sociale gesprekspartners van Opel Belgium.

Parlementair initiatief

Tenslotte zou ik willen vragen aan de hier aanwezige parlementsleden
om hun invloed aan te wenden opdat er een parlementair initiatief kan
genomen worden inzake de wettelijke, lineaire vermindering van de
wekelijkse arbeidsduur tot 35 uur. Men vertelt de mensen altijd dat
Belgi� geen eiland is, maar een onderdeel van Europa en dat we daarom
zo dikwijls water bij de wijn moeten doen. Welnu, in Frankrijk en
Itali� werden wetten aangenomen of in het vooruitzicht gesteld die de
arbeidsduur daar binnenkort zullen beperken tot 35 uren per week.
Waarom zou Belgi� die voorbeelden niet kunnen volgen? Men zegt toch
wel eens dat het druppelt in Brussel als het regent in Parijs?
Misschien kunnen onze Antwerpse parlementairen in Brussel voor de
verandering eens mee helpen zorgen voor een fris lentebuitje?