🚀 go-pugleaf

Op 20 juli 1995 (1 jaar geleden) overleed in zijn woning op 72-jarige 
leeftijd Ernest Mandel. Zeer jong reeds, op 17-jarige leeftijd, vervoegde
hij de revolutionair-marxistische beweging en bleef zijn hele leven een 
actief militant.
Hij studeerde aan het Koninklijk Atheneum van Antwerpen en vervoegde het 
verzet tegen de nazi-bezetting. In die periode hielp hij revolutionaire 
kernen oprichten in de Luikse bedrijven. Hij werd echter gevangengezet.
Reeds in 1940 vervoegde hij de IVde Internationale, de beweging die door 
trotsky werd opgericht na de stalinistische ontwikkeling in de USSR.
Later in 1950  nam hij deel aan werkbrigades in Yoegoslavi� tegen de 
dreigende inval van Stalin.In de jaren 1960 werd hij de belangrijkste 
leider van de IVde Internationale. Hij was sterk betrokken bij de staking 
tegen de Eenheidswet van Eyskens. Hij werd de toegang ontzegd tot alle 
landen van van de stalinstistische wereld (USSR, China, Polen,...) en ook 
de USA,
Duitsland , Frankrijk,enz...
Naast zijn activisme schreef hij ook een indrukwekkend oeuvre bij elkaar 
die terecht door zelfs niet-marxisten als de belangrijkste bijdrage tot 
het niet-dogmatisch marxisme werd erkend.
Met zijn indrukwekkende belezenheid, zijn optimisme en zijn geloof in de 
arbeidersklasse als motor van verandering, wist hij duizenden jongeren te
enthousiasmeren.
Bij zijn overlijden stuurden honderden miltanten uit alle landen van de 
wereld een rouwtelegram.Verschillende dagbladen loofden zijn werk (oaLe 
Monde) maar hij was echter een sant in eigen land.
Daarvoor  bleef hij te consequent het marxisme verdedigen en zocht niet 
zijn heil in een politieke of syndikale carriere zoals zovele anderen.
Daarenboven was Ernest Mandel een charmant iemand die bleef streven naar 
politiek pluralisme in het socialisme, naar zelfbeheer en zelforganisatie 
van de arbeidersklasse.
In deze tijden van reactie, van racisme en nationalisme blijft het oude 
gezegde "Socialisme of barbarij" nog actueel.
met deze tekst wil ik deze man, die zijn hele leven gegeven heeft voor de 
arbeidersklasse nogmaals eren.