🚀 go-pugleaf

Eventjes tijd voor wat po�zie! En omdat de tour straks ook op tv te zien
valt, gecrosspost met veel plezier naar be.tv en be.sport. Ik ben ervan
overtuigd dat niemand mij dit in dank zal afnemen.

"luc de groot " <lucasgrotius@hotmail.com> schreef

> 2.: rvv is momenteel met vakantie in het zuiden van frankrijk
>
> ldg
>

RVV zal straks Lance op ��n of andere col in de Alpen losrijden. In zijn
bekende roze truitje van ONCE.


We zien het al voor ons:

Rudi zwoegend en zwetend zich in het wiel van Lance aan het betonneren om
daarna z'n schup af te kuisen en Lance op een werkelijk beledigende manier
vaarwel te zeggen op ��n of andere onmenselijke bergflank onder het getier
en gewoel van een paar sadomasochisten die het leuk vinden dat de natuur
zich van z'n gevaarlijkste kant laat zien.   Lucas Grotias, sportdirecteur
van het Spaanse ONCE, schreeuwt Rudi heel hard toe dat hij moet doseren. Aan
de andere kant van de bergflank horen ze zelfs nog het geschreeuw van Lucas
nagalmen. Rudididididi doserenrenrenrenren .... klinkt het. Rudi rijdt alsof
z'n leven er van afhangt, hij bijt zich werkelijk vast in z'n stuur tot het
ijzer het bijna begeeft. De top nadert, het geel in het vizier, maar het
gevecht aan de gang tussen moeder natuur en Rudi Van Vlaanderen, de enige
waar een legende als Eddy Merckx zelfs nog niet aan kan tippen, duurt
verder. Voor Rudi lijkt het een eeuwigheid. De tijd tikt er op z'n fiets
zeker niet als een zwitserse klok, maar als een uurwerk waar de batterijen
dringend aan vervanging toe zijn. Schril contrast met het publiek dat vindt
dat het allemaal veel te snel gaat en er eeuwig van wil genieten. Je kunt zo
zien aan de ogen van de toeschouwers langs de kant dat ze een
onweerstaanbare drang hebben om aan dat truitje van Rudi te trekken. Ja
zelfs 25 km/uur op de meest moordende bergflank van de Alpen is voor elke
wielerliefhebber nog veel te snel. Mensen willen de arena, mensen willen
bloed, mensen willen het gevecht tussen moeder natuur en de coureur ... als
het moet op leven en dood. We zijn nu op zo'n 2 kilometer van de top. Rudi
kraakt niet. Hij neemt gezwind nog steeds de haarspeldbochten die als
uitschoven ladders in luttele seconden dienen beklommen te worden. In de
achtergrond sterft Lnce Armstrong, alleen de groten rijden weg van Lance. En
Rudi is nu eenmaal de grootste. Het is bekend dat Lance z'n rijstkoekjes al
jaren bij een bakkerij haalt hier op zo'n 500 meter van mijn deur, maar
terug naar de wedstrijd. Rijstkoekjes zijn voor oma's, maar niet voor
coureurs die balanceren op de koord die overwinning of afgrond betekent. De
streep lijkt maar niet in zicht voor Rudi en op anderhalve kilometer voor de
streep begint het nu wel erg moordend te worden. De duivel, al jaren present
in de tour, raast over Rudi met z'n duivelsvork heen. Duivel of moeder
natuur, het kan rudi niks meer schelen, ze zijn allebei strijders waar moet
van gewonnen worden. Geel is het ultieme goud in de wielersport. Om dat te
bereiken dient de duivel der duivels verdreven te worden.  We zijn op ruim 1
km van de streep. Er hangt straks een rood vlagje van de laatste km. Sommige
mensen vragen zich wel eens af waarom dit vlagje altijd rood is, maar wie de
kleur van de duivel kent weet maar al te goed wat dit betekent. De laatste
km kom je de duivel tegen, maar niet in de tour. De duivel is er altijd
heeeel slecht gezind en km's voor de streep valt hij de coureurs al aan met
z'n werkelijk barbaarse driften en daden. Nog ruim 1 km tussen hemel en hel,
rudi loopt uit opLance. Rudi ruikt het goud, maar net wanneer rudi denkt dat
het goud binnen is, wordt de Duivel woest en ook moeder natuu openbaren het
slechtste van het slechtste .... Rudi wordt in z'n krachten leeggezogen door
deze 2 boosaardige figuren. Alsof dat nog niet voldoende was, passeert Rudi
net op het moment dat hij staat op barsten het monument van Simpson, de Brit
die ooit het leven liet in ��n van die moordende bergritten. De tour is
balanceren op leven en dood, letterlijk. Rudi redt het niet meer, z'n
sportdirecteur is in alle staten. Lucas Grotias van ONCE, haalt z'n stok
achter de deur uit en een ingebouwde tapmachine zorgt voor de nodige
inwendige toverkrachten zodat Rudi toch niet buigt. Slok na slok, zie je de
omwentelingen van z'n pedalen versnellen. Sommigen noemen het doping,
anderen noemen dat ingebouwd tapkraantje aan de zijkant van de
sportdirecteurswagen van Lucas Grotias klasse! We zijn inmiddels het
monument van Simpson gepasseert en het blijft maar duren. Voor rudi,
afzien afzien ... De rode vlag is in zicht, hoewel de tapkraan van Lucas
enig soelaas brengt blijft het toch knap lastig. Onder een gewoel van je
welste scheurt Rudi onder de rode driehoek nog wat gesmolten asfalt uit de
weg. Het ergste wat hijnu kan overkomen is lek rijden. Zou rudi lek rijden
op 1 km van de streep? Balancerend op leven en dood, en dit alles voor het
ultieme goud. Ja, toch gebeurt wat nietmocht gebeuren. We zien Rudi heel
boos op z'n stuur kloppen, kijkt als een leeuw die z'n prooi aanvalt naar
het achterwiel en schudt het hoofd. Rudi is in alle staten, Lucas nog meer.
Tegen de moeder van de techniek valt ook niet te beginnen, zelfs geen
tapkraantje. Even schieten ons de beelden binnen van Rudi D'haenens die
tegen de vlakte ging en de eerste keer met het nr 13 de wereldtitel zag
ontsnappen. Maar dit is geen wereldtitel. Hiet gaat het niet om zilver, maar
het ultieme goud. Er is paniek. Lucas slaat de handen op het hoofd en weer
in alle staten indelucht, van het stuur op het stuur, complete waanzin, la
folie met een grote F! Rudi grijpt naarz'n achterwiel al rijdend en klopt
tegen de versnelling, tot we zien dat het weer in orde is ... geen lekke
band maar gewoon versnellingsapparaat. Leeggezogen mensen , die balanceren
op leven en dood zijn niet te evenaren acteurs. De werkelijkheid overstijgt
tijdens zo'n beklimming de fictie. We zijn nu op een halve kilometer van het
einde, het goud wenkt, het lastigste is voorbij. Zelfs moeder techniek,
natuur en de duivel waren niet sterk genoeg om Rudi van het goud af te
houden. We horen radio Tour met Bart van Langenhove scanderen als was het
jan Wouters die Eddy merckx aanmoedigde in z'n topdagen dat rudi gaat winnen
en ook het goud zal pakken en dat het nog geleden was van merckx dat iemand
het geel op dergelijke overtuigende manier zou pakken. 2 minuten is intussen
al de voorsprong en Rudi heeft nu z'n prooi in het viezier, als een leeuw
grijpt hij naar de prooi. Ook hier komt weer ��n en ander om de hoek, want
eenmaal over de streep is de buit nog niet binnen. We hebben steven roche
ooit eens        aan de ademhalingsmachine weten liggen na z'n aankomst.
Wanneer je de duivel hebt gehad, wacht je nog de zwart-wit geblokte vlag.
Wit van de hemel en zwart van de hel. Zwart voor magere Hein die met z'n
sikkel even na de duivel om de hoek komt kijken ....  Maar eind goed al
goed. Rudi weet ook tegen de man met de zeis z'n mannetje te staan. Rudi is
sinds lang weer de enige echte Vlaamse wielerkampioen die alle
wielerlegenden in ��n klap ver achter zich laat. Samen met Lucas Grotias
zien we een stralende Rudi op het podium, genietend van het goud en de
overwinning.

K