🚀 go-pugleaf

"HollidayTime" <HollidayTime@lycos.nl> wrote

> Ik geef u heeft helemaal gelijk.
> Iemand moet toch de rekening ( lees:
gebouwen,winst,opties,goudenhanddruk )
> betalen.

Uitstekend, we nemen even aan dat we leven in een wereld waarin er van
bankiers en ander gespuis geen sprake is. U of ik hebben intussen met hard
en eerlijk werk iets verdiend, en omdat we bovendien zuinige mensen zijn
hebben we nu "iets" opzij gezet.

Eerst en vooral, waaruit bestaat "iets"? Geen bankrekening, natuurlijk, en
vermoedelijk zelfs geen bankbiljetten, vermits we leven in die wereld waarin
er geen banken bestaan. Maar laten we aannemen dat er zoiets bestaat als
metaalgeld: muntstukken in koper, zilver en goud, en dat ons fortuintje
daarin zit.

Wat doen we met onze gouden Napoleons en Kruggerands? We kunnen ze
natuurlijk in onze sok of matras stoppen: zero interest, en maar hopen dat
er geen inflatie komt.

Veel beter is dus een belegging zoeken waardoor ons kapitaaltje ook een
opbrengst vertoont. Aangezien er geen banken zijn stappen we zelf de straat
op, we bezoeken zelf de kandidaat-ontleners, we beoordelen zelf hun balans
en resultatenrekening, en we ontcijferen zelf hun businessplan...

En we halen er nog zelf de bedriegers en praatjesmakers uit, ook, zeker?
Probeer je maar eens voor te stellen hoeveel rendement je op je spaarcentjes
moet halen om *hier* een zinvolle activiteit van te maken.

Bekijk nu even een "groot" bedrijf .Zo'n bedrijf heeft "altijd" meer cash
geld nodig dan het de hele tijd genereert, en dat kan het alleen opvangen
door instanties te vinden die de gaten met voorschotten opvullen. Maar in
onze verzonnen wereld zijn dat natuurlijk geen banken, want die zijn er even
niet.

Dus die bedrijven moeten nu zelf personeel de hort opsturen om overal met
brave particulieren als u en ik te onderhandelen over hoeveel spaarcentjes
ze kunnen krijgen, voor welke periode en aan welke voorwaarden.

Vraag je, met andere woorden, af hoeveel de kost van het kapitaal, is in
omstandigheden waarin er geen banken zijn.

De belegger haalt in die omstandigheden een rendement dat dicht bij zero
ligt, kosten van iets beter te doen meegerekend. De ontlener zal daarentegen
tegen kosten aankijken die gemakkelijk in de tientallen percenten oplopen,
en ik druk me nog zachtjes uit (in werkelijkheid zal elke economische
activiteit die de omvang van een middelgrote bakkerij overstijgt, zo goed
als onmogelijk zijn).

Welnu, als een belegger plaatst aan nul percent, en een ontlener ontleent
aan 30%, dan kan een bank uitkomst bieden. De bank kan aan de belegger 1%
bieden en het geld aan de ontlener aanbieden aan 29%, en ze zullen *allebei*
1% beter af zijn dan wanneer er geen banken bestonden.

En de bank zal het verschil tussen 29 en 1, zijnde 28%, opstrijken en
*daarmee* personeel betalen om balansanalyses te maken, spaarboekjes in te
vullen en de bedriegers van de eerlijke ondernemers te onderscheiden. Dus
niet met het geld dat ze verdienen op de kap van de beleggers en de
ontleners betalen ze "gebouwen, winst en opties", maar met geld dat ze
verdienen door de markten effici�nt te laten werken.

Het is opvallend dat wij, die ons in 1999 gouden bergen hebben laten
wijsmaken, nu in donkere tijden bereid zijn ons de hallucinaties van
uitgerekend Straver op de mouw te laten spelden.

Beste groeten, Koen