🚀 go-pugleaf

On Mon, 27 Jul 1998 23:08:11, hensema@xs4all.nl (Erik 
Hensema) wrote:

> On Sun, 26 Jul 1998 21:33:54 +0200, Theo v. Werkhoven <tvw@tvw> wrote:
> 
> >: Nu moet ik wel in alle eerlijkheid zeggen dat ik voor dit soort
> >: extreem kritische taken uberhaupt geen 'gewoon' OS zou
> >: kiezen, maar het soort software dat in vliegtuigen en de space-shuttle
> >: voor de besturing zorgt. (en zelfs dan... Ariane 5)
> >Bij de ariane 5 was het probleem niet zozeer een probleem met het soort OS
> >alswel een 'P-n-P' iets: het OS herkende de nieuwe hardware niet en
> >Mission control kreeg dus een 'kernel panic' en/of BSOD  op 't scherm.
> >En tijd voor C/A/D was er niet...
> 
> Voor zover ik begrepen heb, hebben ze de software van de Ariane 4 genomen, en
> die overgezet naar de Ariane 5. 
> Om een raket te lanceren moet de software eerst bepalen waar de raket zich
> exact bevind. Dit kost tijd. Echter, ze hadden hem zo geprogrammeerd dat de
> raket zijn positie nog kon bepalen _na_ de start, tot maximaal iets van 40
> seconden ofzo. Zo konden ze hem wat gemakkelijker starten op een willekeurig
> moment. 
> De lancering van de A-5 was uitgesteld, en toen moest de raket dus zijn
> positie gaan bepalen na de start. Echter, omdat de A-5 veel krachter is dan de
> A-4, was er een 16 bits tellertje buiten zijn bereik gekomen, de raket zat
> domweg veel hoger dan de A-4 ooit zou kunnen komen in zo'n korte tijd.
> Conclusie van de software: roer volledig om! Hard draaien! Vrij destructief bij
> zo'n hoge snelheid: de raket brak, en dus automatisch: boem.
> 
> De software was prima, alleen was het nog nooit getest in zulke extreme
> omstandigheden....
> 
> -- 
> Erik Hensema (hensema@xs4all.nl)
> 
> 
Ehhh...

Het ging eigenlijk over een stuk van de besturingssoftware 
die het roteren van de raket om haar lengte-as in de gaten 
moest houden. Die waarden kwamen in een voor het programma 
'rood' gebied te liggen en het besloot daarom om de stekker 
uit te trekken.

De eigenlijke oorzaak van de crash had niets te maken met 
bugs in de software [Micro$oft of anderszins] maar met een 
ontwerpfout in de motoren: de koelbuizen in de uitlaat van 
de motoren lopen in een spiraal, waardoor de uitlaatgassen 
ook begonnen te draaien en vervolgens dit draaimoment 
doorgaven aan de raket, met bovenstaande gevolgen.

Dit is dus in feite een typisch voorbeeld van een computer 
die slimmer was dan de ingenieur [niet dat dit iets 
speciaals zou zijn, natuurlijk...]

Karel Jansens
jansens_at_ibm_dot_net