🚀 go-pugleaf

In article <slrn7pdmgk.v6r.nomail@linux.pe1chl.ampr.org>,
	nomail@pe1chl.demon.nl (Rob Janssen) writes:

> Bij een Intel processor bestaat een volledig adres uit een 16 bits segment
> (eigenlijk een selector in de mode waarin de processor nu staat) en een 32
> bits offset.  Totaal dus 48 bits.
> 
> Het nut is dat je daarmee meer dan 4GB kunt adresseren.  Of je dat nodig
> vindt moet je zelf bepalen.

Voorzover ik het begrepen heb, moet je daarvoor ook de wijze van
adressering in je OS aanpassen. Dan kan het voor bepaalde toepassingen
wel makkelijk zijn, maar in veel gevallen heb je het niet nodig
(ook al omdat de CPU al dat geheugen toch niet kan aanspreken). Het
geeft echter ook overhead voor programma's die dat geheugenbereik niet
nodig hebben.

Het volgende weet ik wel vrij zeker (en als ik dat mis heb, was mijn
reactie inderdaad overdreven fel; in dat geval mijn excuses): je zult
meer instructies moeten gebruiken voor een pointer dereference (je zult
immers een segment register moeten laden), dat is toch wel een vrij stevige
overhead. Aan "mixed memory" modellen (die een deel van die overhead
weghalen) heb ik niet de plezierigste herinneringen om eerlijk te zijn.

-- 
http://helpb92.xs4all.nl/