🚀 go-pugleaf

Harro de Jong <hdejong@zonnet.nl.invalid>:

> Om TeX aan te wijzen als voorbeeld van 'hoe het zou moeten' is lachwekkend.
> We hebben (sinds de introductie van MacWrite in 1984) niet meer de noodzaak
> gehad om te codekloppen voor de opmaak van tekst. Er zijn programma's die
> wel WYSIWYG zijn, en toch een scheiding van opmaak en inhoud 
> bewerkstelligen. Adobe FrameMaker is er een van. 

'Tuurlijk.  SGML c.q. XML publishing is natuurlijk een uitstekend
voorbeeld van hetzelfde principe.

Overigens geldt daar, als je goed kijk, iets interessants m.b.t. de
broodnodige scheiding tussen het werken aan een goede tekst enerzijds en
het pielen aan de plaatsing van pixels anderzijds.

Voor het redactionele werk kan heel goed iets als FrameMaker, InCopy (of
wat dan ook) gebruikt worden -- of een willekeurige, validerende,
XML-editor (met DTD-support).

De "typesetting", die orthogonaal is, kan dan nog steeds gebeuren (b.v.
via XML transformaties, XSLT) door een tamelijk willekeurige typesetter.

Dat kan InDesign zijn, bijvoorbeeld -- maar in de echte wereld kom je
juist behoorlijk vaak TeX als typesetter tegen (XML --xslt--> ConTeXt
--> PDF).  Vaak weten de auteurs dat niet eens, en "codekloppen" komt er
niet aan te pas.