🚀 go-pugleaf

Hallo allemaal, 

Voor vandaag heb ik mijn portie adrenaline al weer gehad. Ik hoef niet
meer naar buiten. 

Prinsengracht, vanmiddag 18:00

Ik fiets tussen Leidse en Spiegelstraat. Ik hoor een auto achter me met
veel toeren makende motor. Claxoneren. Ik moet aan de kant. 

Tja, kijk. Normaal gesproken doe ik dat automatisch uit mezelf als ik
een tijdje een auto achter me hoor pruttelen en het er naar uitziet dat
ik nog wel even dezelfde route blijf volgen. Maar begin mij niet op te
jutten. Dus ik ga langzamer fietsen, normaal fietsen zeg maar, en wat
meer naar het midden. Bruggetje op ga ik erg langzaam. Educatief bedoeld
in het kader van de heropvoeding van de automobilist, een ondankbare
taak.  Ik meen nota bene zelfs zijn bumper tegen mijn achterwiel te
voelen! 

En ik sla af over het fietspad richting Rijks. Maar hij (natuuurlijk een
hij) zet de achtervolging in, tegen het verkeer in! Gelukkig komt ie 3
keer een auto tegen die aan de kant moeten voor hem en kan ik fijn een
spurt trekken naar het Rijks. Maar de onderdoorgang zit dicht! 

Ik stort mezelf toch maar op de kruising en zigzag tussen het verkeer
naar het fietspadje rechtsom het Rijks. Zo. Die ben ik kwijt, dacht ik.
Ik fiets richting Van Baerle door de straat parallel aan de PC Hooft.
Maar nee hoor, hij komt achterop aanscheuren! Hij snijdt me 3 keer de
pas af (brede straat, snel fietsen) maar ik kan hem goddank steeds
ontwijken en weer wegspurten (handig voor het accelereren die
versnellingen). Linksaf, ik zie een uniform lopen en vestig daar mijn
hoop op. Maar nee, een parkeerbeheer uniform, die hebben geen
autoriteit, dus ik schiet nog een keer voor hem langs naar de stoep
tussen het Van Gogh en het Stedelijk. Maar fuck! Die is doodlopend
tegenwoordig! Ik doe alsof ik daar toch linksaf kan slaan en blijf
schuilen achter een keet. 

Hij kan niet over de trambaan heen en verdwijnt rechtsaf naar de Van
Baerle. Ik kom uit het steegje en wacht even of ie terugkomt. Nee, dus.
Nou, ik ga weer terug naar mijn route. Ik fiets door die straat parallel
aan de PC Hooft, komt ie recht op me af! Als ik naar links ga, gaat hij
ook, ga ik rechts, hij ook! Ik rij recht op hem af. Rem af, sta bijna
stil voor zijn motorkap, maar trek dan snel op en fiets er links omheen.
Hij kan nauwelijks meer opzij omdat er maar een paar meter tussen zat.
Hij gooit hem in zijn achteruit. Full speed knal ik nu dwars over de Van
Baerle! Tussen de auto's van links door achter een lijn 3 en vlak voor
een tram 3 langs tussen nog de auto's van rechts door, stoep op en dan
zijstraat in. De Van Eeghenstraat. 

Nou, dat kwam mooi uit. Daar moest ik zijn. Maar ik was er nog niet
helemaal gerust op. Ik zoek een plek om snel mijn fiets uit het zicht
neer te zetten (neerkwakken in een klimop tegen een gevel dan maar).
Trek mijn Burbury jas uit en gooi die op de stoep, koltrui kraag op en
dan loop ik heel rustig de straat op. En daar komt ie aanstormen! Ik
schijt tienkleuren maar loop rustig en beheerst door. Gelukkig herkent
hij me niet en rijdt verder. 

Hij is begin twintig, heeft een basketbal petje achterstevoren op zijn
kop. De typische 'coole' coureurshouding. Onderuitgezakt, rechterhand op
het pookje, linkerhand bovenop het stuur. Niet groot, maar wel
sportschooltype. Suri of Indo, kon ik niet goed zien. Ik hoor niet de
bijbehorende house muziek. Autootje was een zielig klein jaren 80
japannertje, Astro, Jumbo hoe heet zoiets. Een auto die je koopt als je
niet veel geld hebt maar wel per se een auto moet hebben.

Ik raap m'n jas op en zet het op een loopje naar het nummer waar ik zijn
moet. Hopen dat ze snel open doen. En hopen dat ie niet een tweede
rondje rijdt en mijn fiets ziet staan, nergens aan vastgeketend, alleen
met een beugel door de wielen.

Na een halfuurtje heb ik weer een gewone hartslag. Ik heb mezelf weer
eens plechtig voorgenomen om nooit, nooit meer automobilisten uit te
dagen. En een mobiele telefoon te kopen om tijdens een volgende
achtervolging alvast de politie op te roepen zodat ze vlakbij zijn
terwijl ik tegen de vlakte wordt geslagen.

ReindeR


PS. meer van dergelijke anecdotes staan ergens op mijn homepage
http://huizen.dds.nl/~rrr, en anders www.dejanews.com