🚀 go-pugleaf

harrymt@gmail.com schreef:
> Tot welk menselijk leed kunnen bureaucratie en wanbeleid binnen onze
> ambtelijke papiermolens leiden? Lees het op http://www.neplog.nl

Grinnik, ok, maar ik weet je site nu zelf ook te 
vinden.
Rare linkspammert.
Overigens noemden de Mannen van de Radio het al 
eerder 'Reflectieve abortus';

I=Interviewer.
G=G�ter Schumann.

I: G�ter Schumann, u woont al zijt geruime tijd in 
Nederland.
Van origine bent u Duitser.
En u heeft hier in Nederland een reputatie 
opgebouwd als amateuraborteur.

G: Dat is correct.

I: Ja, hoe bent u daartoe gekomen?

G: Dat is eigenlijk heel stomtoevallig als 
liefhebberij, als hobby is dat begonnen. Ik had 
indertijd diverse vriendinnen en daar gebeurde wel 
eens ongelukjes und dan

I: Zwangerschappen.

G: Zwangerschappen jah. En dan wilde ik dat kind 
niet en dan was ik dus gedwongen om als het ware 
mijn, mijn eh..hobby als het ware ten uitvoer te 
brengen.

I: Hoe was dat in die beginjaren? Ik kan me 
voorstellen dat u toen nog niet de ervaring had 
die u nu heeft.

G: Nee nee nee, je maakte ontzettend veel 
beginnersfouten. Het duurt echt 50 tot 60 
abortussen voordat je daar een beetje..een 
b��tje...weet hoe dat werkt en waar je op moet 
letten. Het gebeurde ontzettend veel dat je niet 
denkt aan steriel zijn of..er ontstaan 
ontstekingen, of je laat voorwerpen achter of je..

I: Dat kwam voor?

G: Dat kwam voor ja. Veel bloedverlies, ook h��l 
veel bloedverlies in de eerste gevallen. En da's 
natuurlijk ook een leerproces voor mij geweest.
Ik geloof dat ik zo rond de 80ste abortus kon 
zeggen "Nou, hele goede kans op herstel."

I: Wat natuurlijk �rg beroemd is geworden is uw 
zogenaamde
'vuistslag-abortus'.

G: Ja je probeert van alles, h�?

I: Kunt u daar iets meer over vertellen over hoe 
dat in z'n werk ging?

G: Nou, op een gegeven moment was ik in Amesvoort 
en ik had daar een vrouw leren kennen en daar had 
ik dan diverse malen contact mee, en dat liep ook 
weer uit op een zwangerschap.
En toen zij mij dat vertelde, toen had ik dus mijn 
gereedschap, had ik niet bij mij.
En dan begin je creatief te denken, als toch 
amateuraborteur, maar wel met een liefde daarvoor, 
welke ander mogelijkheden daar dan zijn. Zonder 
dus al te veel medische hulpmiddelen of 
gereedschap of messen, of vorken of lepels of 
beitels of zo, als je dat dan niet wilt gebruiken.
En toen kwam ik op het idee om gewoon keihard
in de buik te slaan.

I: Heel hard, in de onderbuik.

G: In de onderbuik ja.
Zeg maar, van onderen uit, ook.
En echt flink uithalen.
Doorhalen.
En kijken wat er dan gebeurt. nou in dit geval..

I: En dit was een vergevorderde zwangerschap.

G: Ja.

Zeven en een halve maand.

I: Ja, dat was natuurlijk een metode die indertijd 
heel veel stof deed opwaaien en door niet 
iedereen, op waarde wet geschat.

G: Nou, dat lag voornamelijk aan het feit dat de 
afgedreven foetus...
Gewoon levensvatbaar bleek.

I: En wat is daarmee gebeurt?

G: Dan spreek je toch weer je creatieviteit aan, 
op zo'n moment.
Als de foetus huilt, en gebaartjes maakt en 
loopreflexen vertoond.
Ja.
Toen hebben we daar een plastic zak omheen getrokken.
En dat was eigenlijk nog onthutsend hoe lang dat 
nog duurde.

I: U bent ook ��n van de weinige aborteurs die ook 
tot drie weken na de zwangerschap nog aborteert.

G: Ja, dat noem ikzelf reflectief aborteren.

I: Reflectieve abortus.

G: Ja, eigenlijk 'terugkijkend aborteren'.
En ik denk dat die markt zich in de komende jaren 
sterk gaat uitbreiden en dat we over een paar jaar 
helemaal niet meer raar opkijken als kinderen op 
7-8 jarige leeftijd geaborteerd worden.

en ik hoop erg dat het die kant op gaat.

I: Nou, ik vond het een interessant gesprek.

G: Ja, ik ook.

I: Ja, ik kan me voorstellen dat het voor u als 
amateuraborteur niet altijd even makkelijk is om 
aan de mensen duidelijk te maken waar je mee bezig 
bent..

G: Nee precies, daar wordt met een scheef oog naar 
gekeken.

I: Ik wens u desalniettemin heel erg veel succes 
en ik hoop u nog eens te spreken.

G: Heel hartelijk dank.