🚀 go-pugleaf

On 25 Jul 2002 04:01:14 -0700, peter_daerden@hotmail.com (Peter
Daerden) wrote:

>Pim Fortuyn
>column verschenen in "Sum" april 1993
>
>http://www.sum.nl/main/frames.asp?page=http://www.sum.nl/dossier-fortuyn/tevredenheid.htm

En, Peter, wat vind je daar nou van?

--
Samuel
http://concerten.free.fr/home.html

You've probably heard many times terms like "cold facts" and "hard logic," but rationality
is neither hard nor cold when it is done by soft warm-blooded animals like ourselves.

- Tom Johnson, Self-Similar Melodies


Het technische antwoord op de ideale schoonzoon

peter_daerden@hotmail.com (Peter Daerden) wrote in message news:<d1f62687.0207250301.d70ade1@posting.google.com>...
> Er is een clich� dat zegt dat een ongelukkige jeugd een goudmijn is
> voor een schrijver. Zoals met veel clich�s een waarheid als een koe!
> Maar laten we het eens omdraaien. Is het mogelijk scheppend bezig te
> zijn vanuit een situatie van volmaakt geluk? Ik denk het niet en vind
> daar met gemak de voorbeelden bij. Wolkers, een van de hele grote
> schrijvers uit mijn middelbare schooltijd, schreef de prachtigste
> boeken toen hij nog leefde als een beest en toen hij de peilloze
> beklemming voelde van het gereformeerde milieu waarin hij als puber
> opgroeide. Nadien is Wolkers gelukkig geworden. Hij maakt ons te pas
> en te onpas deelgenoot van dat geluk. Twee fantastische zonen, een zo
> mogelijk nog geweldiger vrouw en dat alles gesitueerd in de
> paradijselijke omgeving van het eiland Texel. Ik vind Jan Wolkers een
> oninteressant mens geworden, zijn boeken blijven achterwege en de
> beeldende kunst die hij baart is een gladde Ons-Soort-Mensen-kunst
> geworden. Een verontwaardigde Wolkers op zijn in puin geslagen
> Auschwitz-monument. Fel het racistische van deze daad veroordelend,
> daarin gesteund door de larmoyante burgemeester van Amsterdam Ed van
> Thijn. Helaas voor Wolkers en al die anderen, werd zijn monument niet
> vernield door een racist maar door een gemankeerde glaskunstenaar. Of
> neem Willem Frederik Hermans, een weergaloos schrijver in de jaren
> vijftig en zestig. Nu een op zijn roem terende mopperkont te Brussel.
> 
> Alleen Gerard Reve is nog even depressief en ongelukkig als aan het
> begin van zijn schrijverscarri�re. Hij is moe geworden van zijn eigen
> ongeluk en delft daarom slechts de schatten op uit de eerste
> vijfentwintig jaar van zijn schrijversloopbaan. En dat levert nog
> steeds prachtige kunst op in de vorm van brievenboeken, die alleen een
> Reve weet te vervaardigen. Harry Mulisch is een hoofdstuk apart. Harry
> is niet zozeer gelukkig, alswel uiterst gelijkmatig. Ik houd niet van
> Harry, maar ben wel onder de indruk van zijn prachtige roman Het
> stenen bruidsbed waarin de sfeer van naoorlogse ontreddering zo
> krachtig wordt neergezet. Dit vluchtige onderzoekje - verre van
> representatief, laat staan wetenschappelijk verantwoord - leidt tot de
> conclusie dat uit geluk en tevredenheid niet veel goeds kan
> voortkomen. Dat levert een merkwaardige paradox op. Enerzijds doet
> onze cultuur niets anders dan ons een jong, gelukkig, harmonieus en
> tevreden leven aanprijzen, anderzijds blijkt de realisatie van dit
> ideaal weinig anders op te leveren dan saaiheid, inertie, en blijven
> de mooie kunstwerken of de grote wetenschappelijke produkten
> achterwege. Geluk en ongeluk zijn echter moeilijk te regisseren. Het
> overkomt je, in beide gevallen. Zeker, er is sprake van predestinatie
> als het aankomt op ongelukkig of gelukkig worden. Freud, maar ook heel
> veel andere wijsgeren, heeft daar een boekenkast over vol geschreven.
> Al die kennis over de oorzaken van geluk en ongeluk stelt ons evenwel
> niet in staat om beide een handje te helpen. Het komt en verdwijnt
> dikwijls zomaar, zonder dat we er iets aan kunnen doen. Het enige dat
> we wel in eigen hand hebben is het beleven van geluk en ongeluk. We
> kunnen die gevoelens onder het tapijt werken dan wel ze ten volle
> beleven. Dat laatste lijkt me een voorwaarde om �berhaupt scheppend
> bezig te kunnen zijn.
> 
> Veel van die oninteressante kunst en wetenschap wordt geproduceerd
> door saaie, tevreden en op het oog gelukkige mensen. Schud je eigen
> kussens regelmatig op, dan heb je ten minste een kans dat er iets uit
> je handen komt dat de moeite waard is. Kortom, ik wens je naast een
> portie geluk een flinke dosis ongeluk toe, opdat die cultuur van ons
> nog een paar mooie kunstwerken en een aantal goede wetenschappelijke
> studies zal opleveren!
> 
> Pim Fortuyn
> column verschenen in "Sum" april 1993
> 
> http://www.sum.nl/main/frames.asp?page=http://www.sum.nl/dossier-fortuyn/tevredenheid.htm

Wees gelukkig tijdens je werkuren, tijdens de lunch met je vrouw en
kinderen, en wees ongelukkig na je werkuren, om prachtige kunst en
wetenschap te maken ?

Wie gelooft er in de metamorfose van de salary-man naar de kunstenaar,
beiden natuurlijk karikaturen, op de weg van werk naar huis of atelier
?



tim

sqv.remove.these@xs4all.nl (Samuel Vriezen) wrote in message news:<3d3feddd.1709130@news.xs4all.nl>...
> On 25 Jul 2002 04:01:14 -0700, peter_daerden@hotmail.com (Peter
> Daerden) wrote:
> 
> >Pim Fortuyn
> >column verschenen in "Sum" april 1993
> >
> >http://www.sum.nl/main/frames.asp?page=http://www.sum.nl/dossier-fortuyn/tevredenheid.htm
> 
> En, Peter, wat vind je daar nou van?

In al zijn beknoptheid een prima kijk op de naoorlogse Nederlandse
literatuur. Niets nieuws natuurlijk, maar toch interessant.