🚀 go-pugleaf

J. J. Lodder schreef op Wed, 11 Feb 2004 23:01:52 +0100 in de
nieuwsgroep be.history 

>Michel Martens <metrisch_malen@yahoo.com> wrote:
>
>> In het heetst van de spellingoorlog van de negentiende eeuw, schreef
>> de West-Vlaamse priester en particularist Leonardus de Bo een
>> hartstochtelijk pleidooi voor 'de catholijke taal van de catholijke
>> Vlamingen' en tegen het verderfelijke protestantse Hollands:
>> 
>> ________________________________________________________
>> De waarheid en de valschheid hebben noodwendiglijk elk hunne taal.
>> Omdat het Protestantisme eene dwaalleer is en geene waarheid, daarom
>> kon de predikatie van het Protestantisme niet eenvoudig, niet
>> natuurlijk, niet rechtzinnig zijn. Daaruit moest dan volgen - zoo 't
>> met der daad gevolgd is - dat de taal van die predikatie belemmerd en
>> stram wierd, verwrongen, gezocht, gekunsteld, hoogdravend, vol wind en
>> declamatie. En 't is bemerkenweerdig dat zij, die hier in Belgi� die
>> taal willen inbrengen, ook al lieden zijn die van de waarheid niet
>> veel maken; zij gevoelen instictieflijk dat deze taal hunne taal is,
>> de taal van de kwade trouw en van de verwaande en hooveerdige
>> miswetendheid.
>> 't Letterkundig Hollandsch, dat sommigen hier trachten in te voeren,
>> is kw�penning. Die als redenaar wilt lukken, doe gelijk David: geen
>> belemmerend geveerte, geene taal die dwingt en wringt; maar de taal
>> die hem vrij, natuurlijk en eenvoudig uit het herte vloeit en van de
>> tonge rolt, de ware nederduitsche taal, de catholijke taal van de
>> catholijke Vlamingen.
>> _________________________________________________________
>
>En vervolgens was men in Vlaanderen stomverbaasd
>en hoogst verontwaardigd dat die verdomde Ollanders
>maar niet solidair wensten te wezen in de heilige taalstrijd
>tegen de Franskiljons,
>

Ja, vriendelijk is anders maar het zou fout zijn deze tekst als
representatief te beschouwen. Ik pluk tenslotte maar enkele
historische bloempjes.

In wezen verdedigt, repectievelijk vervloekt De Bo hier niet een taal
maar een geloof. Als je mijn eerdere stukjes van deze reeks gelezen
hebt dan zul je gezien hebben dat er ook veel pro-Nederlandse
gevoelens bestonden en dit geldt zowel de taal als de Nederlanders
zelf. De Bo zegt het met zoveel woorden in zijn geschrift.

Overigens is het West-Vlaamse pastoorsparticularisme op zich slechts
een marginaal maar erg interessant verschijnsel geweest dat
uiteindelijk een stille dood stierf. Dat pastoorsparticularisme, dat
het gebruik van de streektaal nastreefde stond los van die andere vorm
van Vlaams particularisme dat streefde naar een eigen _algemene_ taal
voor de Vlamingen, een taal die nauw zou aansluiten bij het Nederlands
maar toch een eigen koers zou varen. En dan had je nog de
integrationisten die naar een taaleenheid met het Noorden streefden.

Maar het is allemaal toch nog goed gekomen:-)
-- 
Groeten,
Michel.