🚀 go-pugleaf

Volgend anoniem ingezonden stukje uit 1844 was te lezen in het
'Belgisch Chronijkje'. De schrijver geeft nogal hevig af op de zeden-
en taalbedervende Hollander en zijn Belgische navolgers: 

___________________________________________________________
Wanneer zal de twistappel over de taal eens een einde nemen? Wanneer
zal de goede reden, die voorzeker altijd winnen moet, zegepralen?
Eilaas vriend! de stijfhoofdige taalhervormers blijven nog in hun
hardnekkigheid voortvaren, niettegenstaande al de deftige Belgische
schrijvers en de onweerlegbare redeneringen van enige staatsmannen die
zich zoveel moeite gegeven hebben: al de bewijsgronden zijn tot nog
toe tevergeefs, zij blijven volharden om de Belgen te tergen: hun
hoogmoed en zieke geest kent geen bedaren; het erfdeel dat zij van
Willem ge�rfd hebben, is in hun hersenpan verstaald: de schrikkelijke
tweedracht, waarvan zij de oorzaak zijn, is een kanker in ons land, en
is bijna ongeneeslijk, want het is zeker dat de brave Belgische
schrijvers hen zullen tegenstreven zolang zij adem hebben, en met
recht, want een ware Belg zal zijn wetten of gebruiken niet laten
vertrappen, en bijzonderlijk als er zedeverderving uit voortvloeit. Ik
durf, mijn vriend, nog onder uw ogen brengen dat al de schrijvers van
de nieuwe taal, al de redacteurs van dagbladen die dezelve verdedigen
hetzij goed of slecht, geen oprecht Belgisch hart hebben; zij zijn
geschaard aan een keten die over de Moerdijk gesmeed is; de bestiering
van Willem moet hun zeer aangenaam geweest zijn, vermits zij zovele
jammerklachten laten horen om een van de bijzonderste grieven weerom
in ons midden te brengen waar het Belgisch bloed voor gestroomd heeft.

UE zal ook niet onbewust zijn wat al slinkse wegen zij ingeslopen zijn
om de onwetende en eenvoudige mensen die de zaak niet onderricht zijn
aan hun keten te snoeren: gelukkig dat de ware Belgen standvastig zijn
gebleven, die hun doortrapte toeren zijn gewaar geworden: ja driemaal
gelukkig zijn zij, die getrouw blijven aan de vaderlandsliefde,
godsdienst en lieve moedertaal. Laten wij ons dan niet overrompelen
van mannen die de zogenaamde fakkel der verlichting in de 19e eeuw
weer willen doen ontvlammen met de Hollandse taal in te voeren. Dat
zijn nu meest de Hollandse dichters en romanschrijvers! Protestanten!
hun werken zijn doorgaans min of meer vergald of met een vuil venijn
besmeurd; zou dit de verlichting voortbrengen? o Belgen! wij zullen
liever aan onze 'verduisterde' taal blijven, zeden en deugd
voortzetten dat tegenwoordig zo nodig is als men brood eet.
....
_________________________________________________________

(Wordt vervolgd).

-- 
Michel.