🚀 go-pugleaf

Recensies bij Het Besloten Land Naar de hoofdpagina van de recensies

Bespreking

Kiekeboe 106: Vrolijke Vrolijke Vrienden

Bespreking van 13/8/2005 door Michel Kempeneers

Kiekeboe 106: Vrolijke Vrolijke Vrienden

Tek.: Dirk Stallaert
Scen.: Merho
Standaard Uitgeverij
44 p.


�Vrolijke vrolijke vrie-hienden, vrolijke vrienden da-hat zijn wij!� 
Iedereen die tussen de jaren vijftig en zeventig jong was in Vlaanderen, 
herkent ogenblikkelijk het onverslijtbare lijflied van �Nonkel Bob�. Hij 
speelde toen een belangrijke rol in het leven van de kids, die nog 
gewoon kinderen heetten en voor wie de VRT hoogstens enkele uurtjes 
televisie per week veil had in plaats van een eigen net. Ook Merho, de 
geestige vader van Kiekeboe, was jong in de jaren vijftig. Hij verwerkt 
enkele jeugdherinneringen in het pas verschenen verhaal Vrolijke 
Vrolijke Vrienden; voor het eerst in meer dan honderd albums vertelt hij 
eens iets over Kiekeboe�s jeugd. Die laat Merho gemakshalve samenvallen 
met zijn eigen jeugdjaren, hoewel dat voor Marcel Kiekeboe strikt 
genomen de oorlogsjaren hadden moeten zijn. In de vakantie gaat de 
kleine Marcel met zijn ouders kamperen en hij wordt lid van de geheime 
club der Vrolijke Vrolijke Vrienden, die is genoemd naar het bekende 
liedje. Een van de clubleden ontdekt een geheim over een ander lid en 
stuurt de jonge Marcel kort na de vakantie een brief waarin hij een en 
ander onthult ineen cryptogram. Alleen ontvangt Kiekeboe die brief pas 
35 jaar later --- die Belgische post toch! Temidden opborrelende 
jeugdherinneringen probeert hij het mysterie alsnog te ontsluieren.
Dit nieuwe album is een mooi bewijs dat Merho zich terecht gelukkig 
mocht prijzen dat hij na Sleens pensioen diens getalenteerde assistent 
Dirk Stallaert kon strikken, want zo kon hij zich veel intenser gaan 
bezighouden met de scenario�s. Vrolijke Vrolijke Vrienden bevat wat 
minder grapjes dan een doorsnee Kiekeboe maar mikt meer op de spanning. 
Heel knap zijn de flashbacks, die eruitzien alsof ze 35 jaar geleden 
zijn gedrukt op inmiddels vergeeld papier. Een originele vondst, die 
onder meer dankzij het opvoeren van een dikke �champetter� --- Merho 
kent zijn klassiekers! --- een nostalgische sfeer oproept. Over drie 
albums verhuist Stallaert echter naar Suske & Wiske en zal Merho opnieuw 
meer tijd moeten besteden aan het tekenwerk. In 2006 zullen twee albums 
worden getekend door Steven Van Bael, de auteur van Link (DS, 7 mei); 
voor de overige twee zoekt Merho nog naarstig naar hulp.



-- 
"Hij was wel enorm veeleisend voor zichzelf. Op een dag toonde hij me 
een pagina en vroeg mij: 'Is het zo dat jij de dingen ziet?'. Ik vond 
het een fantastische pagina en zei hem dat ook. Maar hij bekeek de 
pagina opnieuw en zei: 'Bah, er is toch iets dat me niet bevalt...'. En 
plots nam hij het tekenblad en scheurde het gewoon in stukken. Whaah, ik 
kon mijn ogen niet geloven! Maar Franquin nam de verscheurde pagina 
terug mee. Spijtig, want anders had ik ze beslist uit de vuilnisbak 
gevist! (lacht)."

Gos, tekenaar van "De katamarom", over zijn samenwerking met Franquin...