🚀 go-pugleaf

On 23 Nov 2001 11:02:39 GMT, apardon@trout.vub.ac.be () wrote:

>On Wed, 21 Nov 2001 16:37:27 +0100,
>Gunter <Gunter.Luyten@student.kuleuven.ac.be> wrote:
>>Daar geef ik je volkomen gelijk in!  Er zijn in de richting informatica maar
>>weinig studenten die �cht met computers bezig zijn, dus niet spelletjes
>>spelen en dergelijke.  De opleiding informatica is niet van een hoog niveau,
>>maar moet wel een brede basis leggen, zodat ieder naar eigen interesse een
>>bepaald gedeelte kan uitbreiden.  Ook omdat alles in de informaticasector zo
>>snel vooruit gaat dat de opleiding niet echt up-to-date kan blijven, zodat
>>je jezelf verder moet verdiepen in hetgene wat je interesseert.
>>Ik ken bijvoorbeeld licentiaten in de informatica die met winzip geen
>>zip-filetje aan kunnen maken....
>
>En  wat  is het probleem daarbij? Dat laatste zegt helemaal niets
>over de informaticakwaliteiten van die  persoon.  Net  zomin  als
>wanneer  een auto-ontwerpen nog geen wiel kan vervangen, dat iets
>zegt over de ontwerpkwaliteiten van die persoon.

Ik wil hier de vergelijking maken met onze architect.  Ik heb nog
discutie gehad over de afmetingen van de garage en van de lengte van
de trap.  Die mensen tekenen en rekenen mogelijk mooi, maar zonder
praktijkervaring kan je niet uitsluiten dat ze flappen maken.  Onze
garage heb ik gelukkig niet van mijn idee afgestapt en die is Ok, maar
de traplengte blijkt dus wel degelijk aan de korte kant.

Kijk ik naar mijn eigen werkgebied: ik schrijf embedded software maar
ontwerp ook de schema's en printplaten.  De afgevaardigde van de
bestukkingsfirma waar we mee samenwerken beweerde dat ik (nota bena
als autodidactische A2-er) van de meest profi printen tekende van al
hun klanten.  Dit komt omdat ik o.a. zelf de prototypes in elkaar
soldeer en mijn eigen component-libraries gemaakt heb.  Enkele
veelgemaakte fouten van "ingenieurs" die niet in de praktijk gaan
kijken en vaak de standaard PCB-layout libs gebruiken:
- Ze leggen SMD-componenten niet in de gelijklopende
golfsoldeerrichting.  Hierdoor ontstaan plekken waar de soldeertin
niet of moeilijk bij komt.
- Eilandjes liggen te kort bij elkaar en worden tinbruggen.
- Er wordt geen rekening gehouden dat een component tegen een heatsink
gemonteerd wordt met behulp van tools.  Er staan soms componenten in
de baan die de tool beschrijft, zodat je die tool moet gaan verbuigen
of zelfs niet kan gebruiken (vb schroevendraaier / steeksleutel).
- Ze voorzien te smalle printsporen, zodat de print na verloop van
tijd aardig verkleurd van de ontwikkelde warmte.  Gewoon omdat de
theorie toegepast wordt zonder praktisch wat reserve te voorzien.
- Componenten worden van de standaard libraries genomen zonder
controle of ze goed zijn.  Vb Ultiboard 4.90 heeft te kleine DIP
schakelaars.  Zette je ze tegen elkaar op 't scherm, konden hun mensen
beginnen met de zijkanten af te schuren.  Deze fout wordt zodanig veel
gemaakt dat die bestukkingsfirma 3 mensen continue (maar bij pieken
tot 7!!) aan 't werk zet om componenten af te schuren tot ze passen.
Nu gebruik ik Protel met eigen ontworpen libs en die fout komt gewoon
nooit voor.  Zo hou ik vb ook rekening dat de contrastekkers meer
printruimte kunnen innemen dan de stekker zelf (denk maar aan vb
simpele headers (niet de box-types): het vrouwelijk deel is stukken
groter dan het mannelijke dat je op de print vind).
- Er wordt geen rekening gehouden met de maximale tolerantie van de
pindiameters.  Veel te dikwijls pasten ultiboard componenten niet in
het voorziene gat.

Moet ik nog verder gaan?  Zonder praktijkervaring kan je gewoon geen
goed ontwerper zjin.  In mijn ogen getuigt het van hoogmoed (zo niet
domheid) en gebrek aan realiteitszin als je denkt alles te kunnen
voorzien.  Niets is belangrijker dan te gaan kijken of wat je bedenkt
ook wel goed is.  Dat geldt niet alleen voor hardware, maar voor
alles.  Om Uw voorbeeld aan te halen: als je niet weet wat de
handigste manier is om een autoband te vervangen (of vb remblokjes te
controleren), zal wat je bedenkt wel eens de flap van de eeuw kunnen
zijn.

Btw: zo vinden wij bijna nooit een afgestudeerd informaticus die
voldoet.  Als je geluk hebt kunnen ze een RS-232 kabel inpluggen
(weten ze dat een 25-naar 9-polige converter bestaat).  Maar je vind
bijna nooit iemand die weet wat er op de draden gebeurt of hoe ze
fouten moeten vinden, laat staan oplossen.  Daar zie je opnieuw dat
het gebrek aan hardware-feeling die mensen de das omdoet.  Om af te
sluiten: ik studeerde midden '80 af in een gemengde richting
informatica/electronica (als 1 van 11).  Ik ben de enige die altijd
(en nog steeds) in de (private-)branche werkt.  De twee kerels die het
minst van computers begrepen zijn al die jaren leraar informatica
geweest.  Twee jaar geleden heeft op onze firma een gast (niet 1 van
die 2 kerels) zich aangemeld voor sollicitatie.  Die man had 2 jaar
lesgeven op z'n CV staan (was ook burgerlijk ingenieur).  Ik dus al
hopen dat die kerel mij (a) ging helpen en (b) zelfs nog wat dingen
zou aanleren.  Na 10 dagen heb ik gewoon opgegeven die kerel wat
proberen bij te brengen.  Gaf hem batterij, LED, (door mij bepaalde)
weerstand en schakelaar met de vraag: ik wil dat LED licht geeft als
ik op 't knoppeke duw.  Drie uur (!!!) verder stond 'm er nog naar te
staren.  Als je 't vijf dagen op rij voordeed, wist 'm de volgende dag
nog niet het te regenereren.  Twee jaar had die kerel lesgegeven.
Amai zenne!!!!???????