🚀 go-pugleaf

js@phil.uu.nl (Jeroen Scheerder) wrote in 
<1gg1dq9.mmp0dq1aimwllN@gnksa.org>:

>Het is zaak om het inhoudelijke en het niet-inhoudelijke werk te
>scheiden, in plaats van het op ��n hoop te gooien.  Opmaak en
>presentatie, daar hoort de auteur zich niet druk om hoeven te maken o
>het moment dat die inhoudelijk bezig is.  Een goed systeem waarin de
>layout, zoals het hoort, gewoon door "de drukker" gedaan wordt, is b.v.
>TeX, en een vriendelijke manier om TeX te gebruiken is een TeX-pakket
>als LaTeX gebruiken.


Het scheiden van layout en inhoud kan een goede zaak zijn. Voor grote 
documenten, of documenten die aan een huisstijl oid moeten voldoen, is die 
scheiding nodig. Maar voor een hele rij andere toepassingen niet.   

Om TeX aan te wijzen als voorbeeld van 'hoe het zou moeten' is lachwekkend. 
We hebben (sinds de introductie van MacWrite in 1984) niet meer de noodzaak 
gehad om te codekloppen voor de opmaak van tekst. Er zijn programma's die 
wel WYSIWYG zijn, en toch een scheiding van opmaak en inhoud 
bewerkstelligen. Adobe FrameMaker is er een van. 

Het probleem van Word is voor veel toepassingen niet zozeer dat opmaak en 
inhoud niet gescheiden zijn, maar dat het 'all things to all men' probeert 
te zijn. De opeenstapeling van features maakt het pakket onoverzichtelijk. 
Verder zijn veel features slecht doordacht en uitgevoerd, waardoor het 
pakket instabiel en onvoorspelbaar is geworden.  


-- 
Harro de Jong