🚀 go-pugleaf

Gegroet allen,

	Ik heb net deze thread zitten lezen.  Het viel mij op
	dat iets belangrijks nog nauwelijks aan bod gekomen is.

	We durven snel uit het oog verliezen dat we bij het
	onderzoeken van de werkelijkheid ons steunen op onze zintuigen
	en ons denkvermogen.  Zintuigen en het soort denkvermogen
	die typisch menselijk zijn.  Wat we dus feitelijk onderzoeken
	is de werkelijkheid zoals die zich aan ons voor doet.
	Zou het niet kunnen dat wezens die ge\"evolueerd zijn in
	totaal andere omgevingen, andere soorten zintuigen en
	denkvermogens ontwikkeld hebben?  Zou het niet kunnen dat ze
	daardoor een heel ander gebied van de werkelijkheid ervaren
	dan het gebied dat wij ervaren?

	De analogie is vlug getrokken.  Neem een blindgeborene.
	Er is duidelijk een gebied van de werkelijkheid die voor
	hem niet toegankelijk is.  Diegenen die wel kunnen zien
	zijn daarentegen in staat om deze totaal verschillende gebieden
	van waarneming te integreren in 1 wereldbeeld.  Wat meer is,
	er zijn veel overeenkomsten te vinden tussen beide gebieden
	van waarneming.  Zover zelfs dat we synesthetische ervaringen
	hebben (zachte en scherpe klanken en beelden).  Ook slagen
	beide typen van waarneming er in om dezelfde emoties los te
	weken.  Het is dus in zeker mate mogelijk om aan een blinde
	een idee te geven hoe het is om te zien.  Echter de werkelijke
	ervaring is toch nog iets heel anders.  Hoe zou het zijn voor
	een blinde die door een nieuwe technologie kan geholpen worden,
	om plots te zien?  Ik dacht dat er gelijkaardige gevallen
	bestaan, weet er iemand iets meer over?

	Het is dus best mogelijk dat we met onze radio transmissie
	of zelfs onze sonden met gegevens over de mensen precies aan
	het roepen zijn naar een dove.  Als er echter wezens zijn die
	een deel van hun waarnemingsgebieden overlappend hebben
	met de onze is er natuurlijk wel gemakkelijker contact
	mogelijk.

	Nu komt het meest speculatieve.  Het gegeven dat de menselijke
	geest in staat is om zo'n verscheidheid van waarnemings-
	gebieden te integreren tot 1 geheel, kan tot veel speculaties
	leiden.  Evolutie.  Naar het schijnt is het gehoor het eerste
	zintuig dat in zijn primitieve vorm al aanwezig was bij de
	eencelligen.  Terwijl het gezichtsvermogen veel later gekomen
	is.  Dit is niet alleen een evolutie in zintuigen maar ook
	in het verwerkingsvermogen van de hersenen.  Zou het dan niet
	kunnen dat evolutie ons ooit nog meer zintuigen kan geven
	die het ons mogelijk maken om op totaal andere gebieden
	te gaan waarnemen?  De menselijke geest zal dan navenant moeten
	verder ontwikkeld worden om dit allemaal te kunnen verwerken.

	De evolutie tot zover toont onze een fascinerende historie
	van verschillende organismen die elkaar ontmoet hebben en die
	ofwel tot elkaars ondergang geleid hebben of die geleid hebben
	tot een symbiotische samenwerking.  Misschien zou het ontmoeten
	van 2 soorten doorheen de planeetgrenzen wel kunnen leiden tot
	gelijkaardige evoluties.  De ene helft van het verhaal is dan
	gelijkaardig met wat in de originele posting beweerd werd,
	namelijk de vernietigende invloed van vreemde organismen.
	Naar mijn bescheiden mening is dit echter een te negatief
	beeld.  De andere kant van de medaille kan ons leiden naar
	een nieuwe symbiose.

	Nu ga ik mij helemaal op glad ijs begeven.  Wat te doen met
	de claims van een steeds groeiend aantal mensen die beweren
	dat ze beschikken over 'extra zintuigen' waarmee ze zouden
	kunnen waarnemen in 'totaal andere werelden'?  Ongetwijfeld
	zit daar heel wat 'kaf tussen het koren'.  Maar in het licht
	van wat ik hierboven uiteen gezet heb, durf ik het toch zo
	maar niet helemaal verwerpen.  Het zou heel goed kunnen dat
	de mens in embryonale vorm al een stel extra zintuigen heeft
	om in andere gebieden waar te nemen en eveneens in embryonale
	vorm het vermogen om deze waarnemingen te integreren met de ons
	meer bekende gebieden.  Misschien is het mogelijk door training
	deze latente vermogens tot wasdom te brengen.  Ongetwijfeld
	zou in het integratieproces ons gevoel voor tijd en ruimte
	een veel ruimere betekenis gaan krijgen.  Het zou best wel
	kunnen dat wat wij nu als een onoverbrugbare afstand of tijd
	zien, dan gewoon een kwestie is van de juiste 'mentale'
	instelling is om die 'afstand' of 'tijd' te overbruggen.
	In die zin hoeven kosmische afstanden ook niet een bezwaar te
	zijn voor 'contact' met buitenaardse beschavingen.

	Nu dit waren een hele pak mooie speculaties en een boel
	relativeringen van de 'oppermachtige wetenschap'.  Maar toch
	geloof ik dat er wetenschappelijke manieren zijn om dit
	allemaal te onderzoeken.  Alles lekt, als er iets is dat
	verborgen is dan zal het ooit wel naar buiten komen.
	Het is jammer dat rond de hele problematiek zo'n mystieke
	waas hangt.  Het noopt heel wat mensen om het hele domein
	zomaar te verwerpen.  Er gebeurt echter toch wel degelijk
	serieus wetenschappelijk onderzoek naar een aantal van die
	'fenomenen'.  Er zijn zeer zeker dingen die niet opgelost
	kunnen worden in de huidige stand van de wetenschap.
	Gelukkig zijn er de wetenschappers die dit juist een impuls
	vinden om verder te zoeken.  Ik hoop dat ze in de goede
	richtingen zullen zoeken.  De eventuele ontdekkingen zouden
	wel eens van kapitaal belang kunnen zijn voor onze mensheid.

	Dit is een onderwerp waar veel over gezegd kan worden.  Ik
	hoop dat ik jullie voer tot denken geleverd heb.  Ik kijk uit
	naar jullie reacties.


		Filip.