🚀 go-pugleaf

In article <slrn7pit4q.dgr.nomail@linux.pe1chl.ampr.org>,
	nomail@pe1chl.demon.nl (Rob Janssen) writes:
> Erik Warmelink <erik@flits102-126.flits.rug.nl> wrote:

>>Het volgende weet ik wel vrij zeker (en als ik dat mis heb, was mijn
>>reactie inderdaad overdreven fel; in dat geval mijn excuses): je zult
>>meer instructies moeten gebruiken voor een pointer dereference (je zult
>>immers een segment register moeten laden), dat is toch wel een vrij stevige
>>overhead. Aan "mixed memory" modellen (die een deel van die overhead
>>weghalen) heb ik niet de plezierigste herinneringen om eerlijk te zijn.
> 
> Ja nu zeg je "small model is makkelijker" en dat is ook zo,

Ik bedoelde hooguit te zeggen dat alleen het small en het huge memory
model "normaal" werken.

> maar dat wil nog niet zeggen dat een volledig adres op een Intel
> processor geen 48 bits is.  En daar ging het om.

Het is volgens mij een kludge, als je echt 48-bits adressen wilt, moet
je die ook gewoon hebben. Een linear adres space is eenvoudiger te
beheren. Aparte segment registers maken compilers nodeloos ingewikkelder
en als er iets is waar ik een hekel aan heb, is het wel een compilerbug,
want dat kost echt veel tijd.

Volgens mij blijft het argument dat bijna alle code langzamer wordt,
omdat een deel van programma's meer dan 4GB nodig heeft, gewoon staan.

-- 
http://helpb92.xs4all.nl/