🚀 go-pugleaf

Stefan Arentz <stefan.arentz@gmail.com>:

> Het verschil tussen TeX en een word processor is dit:
> 
> Voor tex ga je zitten, leer je een 'markup language', installeer je de
> juiste tools,

Klopt.


>               doe je eindeloos conversies om te zien of je document output
> er wel goed uitziet (tex is niet wysiwyg), [..]

Klopt niet.  Het is niet jouw *taak* om je met de presentatie te
bemoeien.  Als het naar de AMS moet, gebruik je de AMS stijlen; moet het
naar Kluwer, dan gebruik je de Kluwer stijlen.  Is er een bepaalde
manier van bibliografische referenties voorgeschreven of gewenst?  Dan
gebruik je die stijl.

Geef je een bundel (`conference proceedings') uit?  Dan pak je de
documenten van de auteurs, en laat ze gezamelijk typesetten in de stijl
die de uitgever eraan wenst te geven.

> In een word processor open je een venster en tik je je document. De Mac
> manier.

In een word processor open je een venster, en begin je te tikken.  Het
programma maakt er wat van.  Je probeert dat te beinvloeden, maar het
programma doet maar wat.  Je probeert te repareren wat er mis gaat
(voetnootreferenties in verkeerde fonts, verkeerde groottes?
inhoudsopgaven waarin de wiskundige symbolen ineens Times karakters
geworden zijn?  verspringende paginering en voetnoten, graphics die er
wel zijn maar die maar niet willen printen?) maar krijgt er nooit een
vinger achter.

Aan het eind van de rit print je wat, en dat gaat naar een uitgever --
en die gaat het laten *overtikken* in een voormalig oostblokland, door
mensen die niet eens de taal van 't document spreken, omdat
Word-documenten in de praktijk zelden te redden zijn naar iets
fatsoenlijks.  Dagelijkse praktijk.  Heel volwassen, niet?