🚀 go-pugleaf

Peer Mankpoot schreef op Wed, 11 Feb 2004 14:26:31 +0100 in de
nieuwsgroep be.history 

>Michel Martens schreef/citeerde op Wed, 11 Feb 2004 14:13:02 +0100:
>
>> >> De waarheid en de valschheid hebben noodwendiglijk elk hunne taal.
>> >[knip rest]
>> >
>> >De walgelijke eigendunk die uit zo'n stuk opstijgt als de strontlucht uit
>> >een beerput... Afschuwelijk.
>> 
>> Nou ja, kijk, in die tijd waren de protestanten nog altijd de
>> baarlijke duivels voor katholieke priesters als De Bo en Gezelle. Een
>> beetje te vergelijken met wat de anglicanen dachten over de
>> katholieken: de paus was de 'purple whore'. In die optiek is het
>> historisch gezien te begrijpen dat die katholieke particularisten het
>> Noord-Nederlandse Nederlands als de taal van de duivel beschouwden.
>
>Ja, dat begrijp ik ook wel. Maar het is klinkklare onzin - ook toen al.
>Geen dokwerker of postbode die zo rond 1850 dezelfde kanselgalm
>(woordkeuze, intonatie) had als dominee of priester. Dat wist die De Bo
>natuurlijk ook wel.

Uiteraard. De tekst was dan ook niet bestemd voor postbodes of
dokwerkers maar voor een geletterd publiek, waarschijnlijk
geestesgenoten van De Bo en paste in de tactiek van de West-Vlaamse
particularisten. Een tactiek die er in het kort gezegd op neerkwam om
het volk dom en katholiek te houden. De door mij geciteerde tekst komt
uit De Bo's lezing 'Waarom er geen eloquentie in het letterkundig
Nederlandsch is'. Deze lezing werd gehouden in 1876.


>
>> Als je het nu leest is het inderdaad een gortig stukje.
>
>Het is _altijd_ een gortig stukje, want van een liegende man gods (Gods,
>voor mijn part).

Alle middelen waren goed om hun 'catholijke' doel te bereiken. Deze
vorm van West-Vlaams particularisme werd door tegenstanders dan ook
smalend het 'pastoorsparticularisme' genoemd.
Over dat 'catholijke' doel en het wapen 'taal' dat daarbij gebruikt
werd later meer.

-- 
Groeten,
Michel.